مقالات

بیماری های شترمرغ

بیماری شترمرغ

شترمرغ ها پرنده های مقاومی در مقابل انواع بیماریها هستند و بندرت درگیر بیماری می شوند.بیماری شترمرغ در سخت ترین شرایط پرنده را درگیر می کند. شترمرغ ها در شرایط بد آب و هوایی براحتی پرورش می یابند و برای پرورش هر شترمرغ پرواری نیاز به ۱۳ متر فضای مناسب داریم تا شترمرغ براحتی زندگی کند و به رقص های مرسوم بپردازد. حتما باید برای شترمرغ محیط پرورش را بصورت بهاربند در نظر بگیرید. از ماسه بادی در کف زمین استفاده نمایید.

بیماری شترمرغ ها رتبه بندی مختلفی دارد . که بیماری های عفونی در درجه اول مهمترین بیماری شترمرغ شناخته می شود که در جوجه های شترمرغ ۶ ماه شایعه می باشد. عوامل بیماریزا را در ارتباط با بیماری شترمرغ بخصوص در جوجه ها شامل باکتریایی، قارچی، ویروسی، و عوامل انگلی. با این حال، جداسازی عوامل بیماری زا به جوجه بیمار باید در رابطه با یک بررسی از تغذیه ای، محیط زیست، مدیریت و فاکتورهای ژنتیکی در نظر گرفته شود.

اسهال شایع ترین علائم بالینی بیماری شترمرغ در جوجه های شترمرغ در ۸- ۱۲ روزه می باشد. بسیاری از جوجه ها مبتلا به اسهال زمانی که کیسه زرده جذب شده و جوجه ها شروع به غذا خوردن می کند درگیر بیماری می کند. اگر چه جوجه ها از لحاظ ژنتیکی مقاوم و فعال هستند، درمان مورد نیاز است. همچنین اسهال بعد از یک تغییر ناگهانی در رژیم غذایی جوجه ها که برای درمان با پروبیوتیک نشان داده شده است ایجاد می شود

علل بیماری های شترمرغ

علل بیماری شترمرغ نوع باکتریایی اسهال شامل اشرشیاکلی، سالمونلا، پسودوموناس، کمپیلوباکتر ژژونی، SPP کلبسیلا، کلستریدیوم پرفرنژنس،  کلستریدیوم، مایکوباکتریوم SPP (بزرگسالان)، استرپتوکوک SPP، و گونه های استافیلوکوک است. آنتی بیوتیک مناسب باید توسط فرهنگ و پس از آن جداسازی میکروارگانیسم و حساسیت، و منبع شناسایی باکتری (به عنوان مثال، انبار دان، هچر، بهداشت ناکافی محیط پرورش(خیسی بستر) ، ریزگردهای موجود در هوا) تعیین می شود. عوامل ویروسی (مشکوک پاتوژن) که ممکن است باعث اسهال شود شامل پارامیکس ویروس،رئوویروس، هرپس، ویروس birna مانند، آنتروویروس، آدنوویروس، و کوروناویروس می باشند.

واکسیناسیون در شترمرغ :

گله های پرورش شترمرغ در ایران بر علیه دو بیماری واکسینه می شوند:

۱ – بیماری نیوکاسل

۲ – بیماری آنتروتوکسمی

زمان تزریق :

نخستین مرحلۀ تزریق در پایان دو هفتگی و به میزان ۰/۵ سی سی از واکسن نیوکاسل – مرحلۀ دوم تزریق واکسن آنتروتوکسمی به میزان ۰/۵ سی سی در پایان هفتۀ سوم – مرحلۀ سوم تزریق واکسن یادآوری نیوکاسل به میزان ۰/۷  سی سی در پایان هفته چهارم و مرحلۀ آخِر تزریق واکسن یادآوری آنتروتوکسمی  به میزان ۰/۷ سی سی در پایان هفته پنجم است.

از یک سالگی به بعد میبایستی با گرفتن تیتر خون از گله و تشخیص دامپزشک مقیم اقدام به واکسیناسیون کرد.

سه نوع از بندپایان می توانید شترمرغ را تحت تاثیر قرار: کنه شپش، کنه، و تیغ جوجه تیغی. شپش می تواند یک مشکل، به ویژه در شترمرغ. شپش گاز گرفتن علت بیماری پوستی و آسیب پر می باشد. درمان با اسپری پرمترین (غلظت مرغ) موثر است، طریقه استفاده” ۱ میلی لیتر آیورمکتین تزریقی است.

چندین گونه از کنه در گونه های مختلف شترمرغ شناسایی شده است. اهمیت اصلی آنها این است به عنوان میزبان از این بیماری است. کنه های پر در رگ در قسمت زیرین پر زندگی و در خون تغذیه می کنند.  درمان کنه و کنه آیورمکتین  ۰٫۲ میلی گرم در  کیلوگرم در فواصل ۳۰ روز است.

منبع : آریانطفه

پست های مرتبط